Efektywność II filaru systemu emerytalnego w porównaniu z waloryzacją składki w I filarze  

Fundusze emerytalne w ciągu czterech lat wypracowały średnią stopę zwrotu w wysokości 60%, co znacznie przewyższa stopę waloryzacji składek w I filarze systemu emerytalnego. Po odliczeniu opłaty od składki oraz opłat za zarządzanie, jakie ponoszą członkowie funduszy, efekty finansowe są ponad dwukrotnie wyższe, niż wzrost wynikający z obecnie obowiązujących ZUS wskaźników waloryzacji.

Składka w wysokości 100,00 zł wpłacona do jednego z funduszy emerytalnych we wrześniu 1999 r., po odliczeniu wspomnianych opłat, dała cztery lata później – 30 września 2003 r. kwotę od 132,93 zł do 162,68 zł na koncie ubezpieczonego, w zależności od wybranego ofe. Średnia dla wszystkich funduszy wyniosła 145,98 zł. Waloryzacja takiej samej składki 100,00 zł w I filarze systemu emerytalnego, w porównywalnym okresie od III kwartału 1999 r. do końca 2003 r. wyniesie 115,04 zł. Nawet znacznie korzystniejsze zasady waloryzacji, proponowane przez Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej do nowelizacji ustawy o emeryturach i rentach z FUS, dałyby na koniec 2003 r. kwotę 129,03 zł, a więc poniżej wyników II filaru.

Jeśli ta tendencja się utrzyma, to za 5 lat wielkość środków zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych zrówna się ze środkami w I filarze, mimo że składka przekazywana do I filaru wynosi 12,22% podstawy jej wymiaru, a więc jest znacznie wyższa od składki dla OFE – 7,3%. Dowodzi to wysokiej efektywności funkcjonowania II filaru.  

Trzeba oczywiście pamiętać, że zwrot z jednej składki wpłaconej do otwartego funduszu emerytalnego w określonym momencie, daje tylko przybliżony obraz efektywności, nie uwzględniający wszystkich zjawisk, jakie wpłynęły na wysokość całości realnie zgromadzonego na kontach w ofe kapitału. Dotyczy to przede wszystkim zmian wysokości opłat pobieranych od następnych składek, oraz zmian wartości nabywanej jednostki rozrachunkowej. Jednak różnica między tym zwrotem, a efektami waloryzacji w I filarze jest znacząca.  

Korzyści z dziedziczenia środków w II filarze systemu emerytalnego  

 

Środki gromadzone w otwartych funduszach emerytalnych są własnością członków tych funduszy. Mimo, że uczestnik II filaru do momentu przejścia na emeryturę ma ograniczone prawo dysponowania nimi, ich status prawny jest inny, niż składek gromadzonych w I filarze. Jest to realnie istniejący kapitał, który poprzez prawo spadkowe może służyć na cel emerytalny członkom rodziny ubezpieczonego. Można także wyposażyć nim dowolną inną osobę, zapisując taką dyspozycję w umowie z funduszem emerytalnym. Tak więc, składki po zmarłych członkach ofe mogą przysporzyć korzyści również innej osobie.  

W I filarze istnieje jedynie instytucja renty rodzinnej, wypłacanej na wypadek śmierci ubezpieczonego jego niepełnoletnim dzieciom. Pełni więc inną rolę i jest wypłatą z ubezpieczenia na wypadek utraty środków utrzymania przez rodzinę zmarłego ubezpieczonego.  

Od początku funkcjonowania funduszy emerytalnych zmarło 21 tysięcy członków ofe (średni wiek w tej grupie wynosi ok. 33 lat). Środki zgromadzone na ich kontach, zostały lub też w najbliższym czasie zostaną przekazane spadkobiercom w postaci wypłat bezpośrednich albo wypłat transferowych, należnych współmałżonkom. Łącznie otrzyma je ponad 26 tysięcy osób, a przekazywana kwota przekroczy 36 milionów zł.